|
Parafia św. Gertrudy w Darłowie
Parafia św. Gertrudy w roku duszpasterskim 2009/2010 realizuje 2 fazę II etapu poświęconej wierze, charakteryzującej styl życia chrześcijańskiego, a w szczególności otwierającej na innych
WIERZĄCY ŚWIADCZĄ O MIŁOŚCI
META ROKU duszpasterskiego
Do końca czerwca 2010 r. wszyscy mieszkańcy parafii św. Gertrudy w Darłowie, zauważyli, że wiara otwiera na potrzeby innych, poprzez zaprogramowane wydarzenia parafialne, a uczestnicy spotkań w grupach sąsiedzkich pogłębiają to doświadczenie w ramach realizacji kolejnego roku procesu odnowy parafii na etapie Ewangelizacji.
Wydarzenia ewangelizujące 2009/10
1. Dzień papieski (11 października 2009):
Wiara pozwala zauważyć innych;
2. Dzień Zaduszny (2 listopada 2009):
Widzenie świata oczyma wiary;
3. Św. Mikołaja (6 grudnia 2009):
Wiarą dzielimy się jak chlebem;
4. Trzech Króli (6 stycznia 2010):
Cokolwiek robimy, to wypływa z wiary, dla Chrystusa;
5. Dzień chorego (niedziela 7 lutego 2010):
Wiara wyrabia współczucie dla innych,
stawiania się w ich sytuacji;
6. Droga krzyżowa (26 marca 2010):
Wiara wyzwala z uprzedzeń;
7. Niedziela Miłosierdzia (11 kwietnia 2010):
Czynimy dobro w Imię Jezusa;
8. Majowe w Rejonach (12, 19 i 25 maja 2010):
Wiara domaga się dawania dobrego przykładu.
|
Dzień Zaduszny
 |
2 XI 2009 - Spójrzmy z wiarą: Świat się nie kończy, ale zmienia
Kościół podczas Mszy św. o godz. 1800 był wypełniony po brzegi ludźmi, którzy zgromadzili się na modlitwie za swoich bliskich zmarłych. Ta jesienna aura ukazała, że świat wokół zmienia się, ale się nie kończy, bo przecież znowu niedługo będzie wiosna i piękne widoki. Ta aura bardzo nastrajała do modlitwy za zmarłych, zwracając uwagę, że śmierć nie jest końcem wszystkiego. Chrystus przez swoje zmartwychwstanie ukazał nam, że życie się zmienia, ale się nie kończy. Inne było przed Jego męką, śmiercią a inne po zmartwychwstaniu. Mogą o tym świadczyć sytuacje, że kobiety, który Jemu usługiwały, nie rozpoznały go w pierwszym momencie, Uczniowie z Emaus rozpoznali Go dopiero po łamaniu chleba, Wszedł do wieczernika mimo drzwi zamkniętych, chociaż jadł później z nimi posiłek. Chrystus zapowiedział, że idzie do domu Ojca by przygotować każdemu mieszkanie.
Podczas Mszy św. wierni podchodzili ze zniczami przed ołtarz, gdzie księża zapalali znicze od Paschału, znaku obecności Chrystusa Zmartwychwstałego wśród nas, przy słowach „Cały świat i ludzkie życie zmienia ale się nie kończy. Dlatego wierzymy, że zmarły (imię zmarłego) dziś żyje w Chrystusie.” Wierni opowiadali „Wierzę”. Każdy losował też tekst modlitwy, którą odmówił po powrocie do ławki, jak również przy grobie swoich bliskich zmarłych, gdy postawił tam znicz po procesji na cmentarz. Ten dzień był więc okazją nie tylko do modlitwy za swoich bliskich zmarłych, ale również okazją by wyznać swoją wiarę w zmartwychwstanie i spotkanie się ze swoimi bliskimi w przyszłości w domu Ojca.
Galeria
Tekst i zdjęcia: Grażyna Ososko
|
Dzień Papieski
 |
11 X 2009 - Wiara pozwala zauważyć innych
Tak i jak cała Polska w naszej parafii przeżywaliśmy dziewiąty Dzień Papieski.
W tym roku to wydarzenie i osoba Sługi Bożego Jana Pawła II były okazja do zwrócenia uwagi, że Karol Wojtyła doświadczał w swoim życiu wielu trudności (śmierć rodziców, tragedia okupacji), musiał dokonywać wielu wyborów, jak postąpić, kim zostać (aktorem, literatem, liderem jakiejś grupy, organizacji, czy kapłanem). Jego wybory zawsze wypływały z Jego wiary. Dzięki wyborom wynikającym z wiary został kapłanem, biskupem, papieżem. Jego wiara zawsze zauważała drugiego człowieka we wszystkich etapach Jego życia w czasach gdy był młodzieńcem, księdzem, biskupem czy papieżem. Był głosem tych, którzy sami za siebie nie mogli mówić. Dzięki temu, że nie powiedział kiedyś moja wiara jest moją prywatną sprawą tak wiele zmieniło się w Polsce, świecie, dlatego runął mur berliński. Zbieranie ofiar na Fundację Trzeciego Tysiąclecia jest jednym z wyrazów uczenia się od Niego, że moja wiara nie jest tylko moją prywatną sprawą ale zauważa drugiego człowieka i jego problemy, troski i chce im pomóc, zaradzić.
|
W tym samym duchu w domu zastanawialiśmy się kto w moim otoczeniu (rodzinie, sąsiedztwie, w pracy) jest człowiekiem najbardziej potrzebującym pomocy. Wyrazem, że nasza wiara zauważa innych było wpisanie imienia tej osoby na kartkę z modlitwą za wstawiennictwem Sługi Bożego Jana Pawła II, którą otrzymaliśmy wraz z Listem do Parafian. Jedną połowę kartki przynieśliśmy w dniu papieskim do kościoła i złożyliśmy do koszyka przed portretem Jana Pawła II, a w domu z drugiej części kartki w godzinie Apelu Jasnogórskiego (11 października) na głos dzwonów kościelnych odmówiliśmy modlitwę w intencji osoby, którą uznaliśmy, że potrzebuje najbardziej naszej pomocy. W październiku podczas nabożeństw różańcowych rejonami (i przygotowane przez poszczególne rejony) modlimy się za osoby potrzebujące pomocy wymienione na kartkach, które złożyliśmy w kościele.
|
„Modlitwa za wstawiennictwem
Sługi Bożego Jana Pawła II”
„Panie, bogaty w miłosierdzie, przez wstawiennictwo Sługi Bożego Papieża Jana Pawła II, którego wiara zawsze otwierała na wszystkich potrzebujących, prosimy Cię wejrzyj łaskawie na ………………………………... [wpisać imię],
który teraz bardzo potrzebuje Twojej łaski i boskiej pomocy. Pokornie prosimy Cię, przymnóż nam wiary!”
(rejon I)
|
|
| Święta, uroczystości | św. Piotra Klawera, kapłana - wspomnienie dowolne Imieniny:
Anieli, Piotra, Sergiusza |
|
