Cel roku parafii Archikatedralnej

---

Cel roku parafii realizowany jest przez następujące wydarzenia:

• 04 października 2009 r. – Dzień Anioła
• 29 grudnia 2009 r. – Życzenia Świąteczne
• 07 lutego 2010 r. – Dzień Seniora 
• 01 kwietnia 2010 r. – Wielki Czwartek
• 23 maj 2010 r. – Zesłanie Ducha Świętego

14-16 VI 2010. Łęczna – Lublin

---

W trzydniowej sesji prowadzonej przez ks. Mirosława Grendusa z Rzymu, z Dyrekcji Generalnej Służby Animacji Wspólnotowej Ruchu dla Lepszego Świata, uczestniczyły zespoły parafialne z Łęcznej i z Lublina.

Celem spotkania była ocena realizacji planu roku duszpasterskiego 2009/2010 oraz programowanie kolejnego roku pracy. Ks. Mirosław odwoływał się do wielkiej odnowy Kościoła jaka dokonała się podczas Soboru Watykańskiego II, wskazując na główne filary tej odnowy. Wyjaśniał: Bóg przemawia przez historię, jeśli będziemy trwali w starych schematach to świat nas nie zrozumie, bo mówi innym językiem. Tę odwieczną prawdę mówi się językiem zrozumiałym dla współczesnych. Przytoczył ewangeliczną historię uciszenia burzy na morzu, gdzie uczniowie wypłynęli z Jezusem na głębię. Odnowa może budzić lęk, strach, być pewnego rodzaju burzą, której wielu się boi. Jednak w tej sytuacji Jezus pyta  uczniów o wiarę, o zaufanie: Czego bojaźliwi jesteście, małej wiary?

Analogicznie można tę sytuację odnieść do realizacji programu odnowy i ewangelizacji parafii. – Jak udało nam się zrealizować program roku, bez strachu, że wywołaliśmy burzę? Posłuchaliśmy Jezusa, wypłynęliśmy na głębię, ale czy Mu ufamy? – pytał ks. Mirosław. Oba zespoły: łęczyński i lubelski określiły cel kolejnego roku duszpasterskiego, podejmując z ufnością dalszą drogę odnowy.

Łęczna. Meta roku 2011

W nowym roku duszpasterskim parafia św. Barbary przygotowuje się do synodu parafialnego w związku z tym meta roku 2010/2011 została sformułowana następująco: Lud Boży parafii św. Barbary określa swoją wiarę w Jezusa Chrystusa, publicznie Go wybiera oraz ustala jakie są konsekwencje tej wiary dla życia parafii i jej dalszego wzrostu, poprzez przygotowanie i przeżycie synodu parafialnego na zakończenie 2 etapu odnowy i ewangelizacji parafii.

Lublin. Meta roku 2011

Do końca czerwca 2011 roku wszyscy mieszkańcy parafii archikatedralnej realizując czwarty rok pierwszego etapu odnowy parafii zostaną uwrażliwieni na potrzebę spotkania, poprzez budzenie życzliwego zainteresowania drugim człowiekiem.

W kolejnych dniach programowania zespoły parafialne zajęły się zaplanowaniem wydarzeń i pracy grup formacyjnych w odniesieniu do mety ogólnej roku duszpasterskiego. (m.)

Galeria

 23 V 2010. Wydarzenie parafialne 

---

W uroczystość Zesłania Ducha Świętego w archikatedrze lubelskiej wspólnota parafialna przeżywała kolejne wydarzenie, dziękując Panu Bogu za dary, którymi wszystkich obdarzył.

Każdy otrzymał z góry pewne umiejętności, talent lub bardziej zwyczajny dar. Aby mógł on się rozwijać, musi być odkryty i używany. W przeciwnym razie karleje lub zanika. Święty Paweł mówił: służcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał (1P 4, 10). Jeśli tylko korzystamy z cudzych darów, stajemy się roszczeniowi i niezadowoleni, bo zawsze nam czegoś nie dostaje. Jeśli tylko chcemy dawać, wzbraniając się przed przyjmowaniem – łatwo możemy popaść w pychę. Te słowa w Liście do parafian zachęcały wiernych do refleksji i odkrycia w sobie dobra.

Odkryte dary można było zapisać na specjalnie przygotowanej kartce – „płomyku Ducha Świętego”, a następnie przynieść ją w niedzielę 23 maja do archikatedry. Podczas Mszy Świętej kartki zostały złożone na ołtarzu, a wraz z nimi pragnienia, aby Bóg uzdolnił nas do dzielenia się tymi darami dla dobra innych. „Płomyki” zostały umieszczone na jednym skrzydle postaci anioła. Przypomnijmy, iż drugie skrzydło zostało wypełnione kartkami w postaci „piórka anioła” na początku października. Wówczas parafianie wpisywali na kartkach imiona osób, od których doświadczyli jakiegoś dobra. Te dwa skrzydła anioła, symbolizujące umiejętność przyjmowania oraz dzielenia się darami, niosą nas ku niebu i włączają w życie Trójcy Przenajświętszej, w której wymiana darów w miłości jest absolutna i nieustanna.

Podczas uwielbienia wysławialiśmy Pana za mnogość Jego darów i dziękowaliśmy za Ducha Świętego, który uzdalnia nas do służenia braciom tymi darami i do miłości wzajemnej.

Pod koniec mszy świętej każdy mógł otrzymać indywidualne błogosławieństwo kapłańskie.

Monika Nowak

Galeria

 16 V 2010. W służbie słowa

---

Spotkanie było podsumowaniem roku, podczas, którego uczestnicy poznawali zasady komunikacji i jej cztery filary tj. słuchanie, mówienie, jednanie, przebaczanie. Odwołując się do Konstytucji Dei verbum odkrywali, że Bóg przychodzi do człowieka posługując się ludzkimi zasadami komunikacji – słucha, mówi, jedna, przebacza. Bóg niewidzialny w nadmiarze swej miłości zwraca się do ludzi jak do przyjaciół i obcuje z nimi, aby ich zaprosić do wspólnoty z sobą i przyjąć ich do niej (DV 1,2). Bóg wkracza w historię człowieka. Jak zatem Go rozpoznać, jak szukać prawdziwego Boga w prawdziwych relacjach? To wspólne poszukiwanie, dzielenie spostrzeżeniami było bardzo bogate, twórcze i oparte na słowie Bożym.

 – Jesteśmy wezwani do komunikowania z Bogiem i tym samym wezwani, by się tego uczyć – stwierdził ks. Stanisław. – Nie można zrozumieć Boga bez Chrystusa, bo Jego życie objawiło się w naszym życiu – dodał ks. Andrzej. – I dopiero wtedy człowiek staje się człowiekiem – kontynuowała Ola. – To połączenie rzeczywistości ludzkiej z Boską jest naszą drogą rozwoju – rozważał dalej ks. Adam. – Czyli uświadomienie sobie tego, co Bóg do nas mówi, że jestem jego przyjacielem – dodała Ola… Celem naszego komunikowania jest budowanie relacji z Bogiem i z innymi ludźmi. Jednak komunikacja, która nie ma odniesienia do prawdy, życia, do Boga jest tylko pewną umiejętnością i tak naprawdę nie służy porozumieniu, ale staje się zagrożeniem, narzędziem manipulacji, jest jak ten cymbał brzmiący, przestrzegała Ola.

W części roboczej spotkania grupa zastanawiała się nad tematami kolejnych cyklicznych spotkań formacyjnych. Ks. Stanisław stwierdził, że potrzebna jest już pewna służba Zespołu Lokalnego na rzecz innych parafii. Potrzeby i możliwości grupy będą weryfikowane już podczas wrześniowych spotkań. Wspólnie też uzgodniono, że zespół można powiększyć, w związku z tym, by służyć Kościołowi wiedzą i umiejętnością, należy skupić się na poznawaniu programu. Wstępem do wypełniania tego zadania będzie czerwcowa sesja parafialnego projektu odnowy i ewangelizacji parafii, którą w Lublinie poprowadzi ks. Mirosław Grendus z Dyrekcji Generalnej w Rzymie.

1 IV 2010. Wielki Czwartek

---

W tym szczególnym dniu ustanowiona została Eucharystia i sakrament kapłaństwa. W lubelskiej archikatedrze przed południem odprawiona została Msza Święta Krzyżma. Wieczorem zaś sprawowana była Msza Wieczerzy Pańskiej, podczas której dziękowano Bogu za kapłanów i modlono się o ich świętość.

 

Bezpośrednio po Mszy św. mieszkańcy parafii i wszyscy chętni zgromadzili się na czuwaniu w ciemnicy, aby również modlić się w intencji kapłanów. W tym czasie można było przeczytać imiona kapłanów, którzy towarzyszyli nam w ważnych wydarzeniach życia i których chcieliśmy polecić miłosierdziu Boga. Imiona te można było zapisać na specjalnie przygotowanych kartkach z tekstem modlitwy. Kartki te można było również przynieść w Wielki Piątek i Wielką Sobotę. Wówczas składane one były do przygotowanego pudełka, znajdującego się  przy Grobie Pańskim. W Wielki Piątek po Liturgii Męki Pańskiej oraz Drodze krzyżowej odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu przy Grobie Pańskim, wówczas także modlono się w intencji kapłanów razem z kapłanami.

Przyg. Monika Nowak

 14 III 2010 – Droga przebaczenia

---

Ostatnia część ćwiczeń dotycząca komunikacji, podejmowała temat przebaczenia. Na początku uczestnicy mieli za zadanie przypomnieć sobie doświadczenie krzywdy oraz moment kiedy dokonało się przebaczenie, można było podzielić się tym doświadczeniem z innymi. Następnie wszyscy zastanawiali się nad tym, czym jest przebaczenie, co się na nie składa oraz co świadczy o tym, że jeszcze nie przebaczyliśmy.

Wspólnie próbowano określić etapy procesu przebaczenia. – Nie ma aktu przebaczenia bez aktu woli – mówiła Aleksandra Gała – decyzja ta ukierunkowuje proces przebaczenia, ale go nie zastępuje. Każdy z nas może wypracować „zestaw samopomocowy”, „własną apteczkę” – stwierdzili uczestnicy. – Trzeba być lekarzem dla siebie, zobaczyć co nam pomoże – mówiła prowadząca.

Podczas każdego spotkania jest miejsce na odniesienie przeżywanych treści do słowa Bożego. Tym razem grupa wspólnie rozważała Ewangelię o synu marnotrawnym, odnajdując w niej poszczególne etapy przebaczenia. Każdy uczestnik na zakończenie otrzymał obrazek przedstawiający syna marnotrawnego w objęciach Ojca, by na co dzień rozważać prawdę o najważniejszym przymiocie Boga jakim jest miłosierdzie - miłość przebaczająca oraz o potrzebie wypracowania postawy gotowości przebaczania innym. (m.)

 14 II 2010 – Jak rozwiązać konflikt?

---

Kolejne ćwiczenia umiejętności poprawnego komunikowania dotyczyły sposobów rozwiązywania konfliktów. Na początku zdefiniowano konflikt jako sprzeczność interesów. – Nie brak konfliktów, ale sposób ich rozwiązywania świadczy o poprawnych relacjach społecznych – mówiła Aleksandra Gała, prowadząca ćwiczenia w zespole lokalnym.

wspólnie próbowano uzgodnić warunki, które sprzyjają rozwiązywaniu konfliktu. Stwierdzono, że znaczący wpływ mają okoliczności, czas i miejsce. Ten proces wspiera: nazwanie problemu, głębsze dotarcie do problemu, motywacja, chęć rozwiązania problemu, wspólny interes, świadomość własnych emocji, założenie, że druga osoba ma swoje racje. Podczas ponad trzygodzinnego spotkania uczestnicy próbowali znaleźć sposoby rozwiązania zasygnalizowanych problemów metodą „burzy mózgów”, a także wzięli udział w niezwykle emocjonującej scence z rzeczywistym konfliktem. – Pomysły  trzeba zrealizować, by nie zostały tylko wypracowanym wspólnie stanowiskiem – mówiła prowadząca – Jeśli się nie sprawdzają należy prowadzić weryfikację rozwiązania. „Zadaniem domowym” ma być rozwiązanie konfliktu. (m.)

 7 II 2010. Dziękujemy Bogu za ludzi starszych 

---

Wydarzenie parafialne „Dzień Seniora” było okazją, aby w sposób szczególny podziękować Bogu za ludzi starszych. Dało ono możliwość doświadczenia seniorom, jak bardzo są potrzebni Kościołowi. To oni bowiem są przekazicielami życiowej mądrości i doświadczenia, a ich modlitwa może być drogocennym darem dla całej wspólnoty parafialnej.

W niedzielę podczas każdej Mszy św. na ołtarzu składane były deklaracje modlitwy. Na każdej z nich  osoba starsza  wpisywała swe imię, zobowiązując się do modlitwy w wybranej przez siebie intencji np. za kapłanów, ubogich, chorych, żyjących w rodzinach i samotnych. Podpisane kartki przynoszone były osobiście przez seniorów lub przez osoby im bliskie np. członków rodziny lub łączników. Po Mszy św. każda rodzina (lub jej przedstawiciel) podchodziła do kapłana, który udzielał indywidualnego błogosławieństwa oraz ofiarowywał Modlitewnik Seniora w celu przekazania osobie najstarszej. Po Mszy świętej seniorzy zostali zaproszeni na  spotkanie w świetlicy.

Osoby, które złożyły swoje deklaracje zostaną objęte modlitwą w każdą środę podczas nabożeństwa do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, a także we Mszy św. odprawianej w intencjach zbiorowych. (przyg. Monika Nowak)

Galeria

 10 I 2010 – Ćwiczenia w komunikowaniu

---

W styczniu gospodarzem spotkania była parafia św. Barbary, goście przybyli w czasie, kiedy parafia przeżywała wydarzenie uwrażliwiające na dar ofiarności. Kolędnicy Misyjni odwiedzili nie tylko wszystkie rodziny parafii, ale także i swoich kapłanów.  Przyszli głosić Bożonarodzeniowe Orędzie w czasie spotkania Zespołu Lokalnego. Po wysłuchaniu kolędniczego programu i wspólnym zaśpiewaniu kolęd, goście hojnie wsparli Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci.

Spotkanie było kontynuacją podjętych we wrześniu warsztatów z zakresu komunikacji interpersonalnej. Wprowadzeniem do tematu spotkania było ciekawe doświadczenie: uczestnicy obróceni do siebie tyłem mieli opisać rzeczywistość, którą widzą przed sobą. To ćwiczenie stało się punktem wyjścia do refleksji na temat wielości postrzeżeń, tego, że każdy z nas wnosi cześć prawdy o świecie dostępną tylko jemu, dzięki jego wrażliwości, wiedzy, doświadczeniu. – Warto słuchać wielu, bo wtedy odkrywamy ogromne bogactwo danej rzeczywistości – mówiła prowadząca zajęcia Aleksandra Gała. Następnie próbowano określić warunki jakie trzeba spełnić, by dzielić się sobą i swoim doświadczeniem z innymi, a także by słuchać innych. „Zadanie domowe” tym razem dotyczyło zwrócenia uwagi na komunikat JA i TY. (m.)

 6 XII 2009 – Wydarzenie parafialne 

---

W Archikatedrze Lubelskiej przeżywane było kolejne wydarzenie parafialne „Życzenia świąteczne”. Już wcześniej poprzez List mieszkańcy parafii archikatedralnej zostali zachęceni, aby w wyjątkowym czasie oczekiwania na święta Narodzenia Pańskiego okazać dobro i życzliwość drugiemu człowiekowi. Gestem życzliwości miało być ofiarowanie swojemu sąsiadowi świątecznych życzeń zawartych na dołączonej do Listu kartce. W ten prosty sposób można wywołać uśmiech i radość na twarzy drugiego człowieka oraz wnieść do jego serca światło, które przynosi Chrystus.

Także w niedzielę 6 grudnia, podczas każdej Mszy św. można było otrzymać kartkę świąteczną oraz kapłańskie błogosławieństwo, natomiast dla dzieci przygotowana została słodka niespodzianka. Każdy uczestnik Eucharystii został jeszcze raz zaproszony do podpisania, swoim imieniem, otrzymanej kartki z modlitwą i życzeniami oraz przekazania jej swojemu sąsiadowi w dniu 6 lub 24 grudnia.

Niech Chrystus skłania nas ku wrażliwości, życzliwości i dobra, którym będziemy umieli dzielić się ze wszystkimi.

Monika Nowak

 24 XI 2009 – Chcę stawać się człowiekiem słuchającym

---

Spotkania stanowią cykl będący pogłębieniem treści konwiwencji prowadzonej przez o. Gino Moro, a dotyczącej tożsamości GP. – Po 50. latach od ogłoszenia konstytucji „Dei verbum” na nowo możemy ją odczytać, budując wspólnotę komunikacji, wspólnotę słowa – mówił wówczas o. Gino – Tajemnicą Kościoła jest to, że Bóg mówi do mnie. Bóg stwarza lud mówiących. Czy wszyscy jesteśmy zaangażowani by wprowadzić w Polsce taki model Kościoła? – pytał.

Zamierzeniem Zespołu Lokalnego jest budowanie Kościoła jako wspólnoty komunikacyjnej dlatego na spotkaniach podjęte zostały warsztaty z zakresu komunikacji interpersonalnej, które prowadzi Aleksandra Gała. Na początku spotkania jako znak odczytania na nowo Dei verbum, każdy z uczestników otrzymał w darze Konstytucję soborową. Pierwszym z podjętych tematów z zakresu komunikacji było „słuchanie”. Uczestnicy mieli za zadanie przywołać: sytuacje, w których czuli się słuchani oraz sytuacje, w których czuli się niesłuchani. Wzajemne dzielenie podsumowano stwierdzeniem: Chcę stawać się człowiekiem słuchającym. Następnie na przykładzie dialogów biblijnych (Mk 3, 1-6; J 13,5-10a) uczestnicy odczytywali kiedy, w jakich sytuacjach współcześni słuchali lub nie słuchali Jezusa.

 4 X 2009. Wydarzenie parafialne 

---

W niedzielę w parafii archikatedralnej wierni przeżywali pierwsze w tym roku wydarzenie parafialne -  Dzień Anioła. W tym dniu dziękowali Panu Bogu za Aniołów Stróżów, a także za ludzi, którzy byli w ich życiu takimi aniołami tu na ziemi.  

Oto Ja posyłam anioła przed tobą,

aby cię strzegł w czasie twojej drogi

i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem. (Wj 23,20)

Imiona osób, od których każdy otrzymał jakieś dobro, przez które Pan Bóg mógł okazać swoją miłość do człowieka, wpisane zostały na kartkach – „piórkach anioła”. W czasie Mszy św. piórka zebrane zostały do koszyków, a następnie umieszczone na skrzydłach wizerunku anioła, znajdującego się w prezbiterium kościoła.

Ten szczególny dzień był również okazją do udzielenia Łącznikom kapłańskiego błogosławieństwa. Każdy Posłaniec otrzymał także Księgę Liturgii Godzin, by poprzez tę modlitwę być bliżej Kościoła, bliżej Boga.

Monika Nowak

Galeria

30 IX 2009 – Spotkanie na temat dialogu

Gospodarzem spotkania tym razem była parafia archikatedralna w Lublinie. Praca, według podjętych wcześniej ustaleń, dotyczyła znaczenia i konieczności dialogu oraz animowania go w życiu Kościoła. Uczestnicy spotkania przeprowadzili refleksję nad wartością dialogu i podzielili się własnymi doświadczeniami w tym zakresie.

 

Członkowie Zespołu Lokalnego na podstawie tekstów biblijnych, dokumentów Kościoła oraz dzielenia osobistym świadectwem zastanawiali się nad znaczeniem daru mowy dla rozwoju człowieka i jego samorealizacji. Podzielili się także osobistym doświadczeniem dialogu lub jego braku. Następnie odnieśli się do ideału Kościoła jako komunii osób, wychodząc od obrazu Trójcy Świętej oraz nauczania Kościoła. Uczestnicy spotkania podjęli również refleksję, nad doświadczeniem Kościoła jako wspólnoty mówiących, dostrzegając strony pozytywne jak i negatywne tego zjawiska. Sporo czasu poświęcono na odszukanie przyczyn braku dialogu w Kościele, by następnie odczytać przestrzenie, w których ten dialog może być bardziej obecny, zarówno we wspólnocie Kościoła, jak i w społeczeństwie.