27 IV 2009 – Diagnoza parafii
Polskim Vajont (miejscowość w północnych Włoszech, która jako pierwsza rozpoczęła realizację parafialnego projektu odnowy) możemy nazywać parafię pw. Św. Barbary w Trzebini-Krystynowie. Przed 25-ciu laty ks. proboszcz Władysław Gil zaprosił do swojej parafii o. Francoise Creache’a z Francji, który w towarzystwie ks. Mieczysława Nowaka i s. Zofii Steckiej przygotował parafię do decyzji o podjęciu drogi odnowy realizowanej wg projektu „Nowy Obraz Parafii”. To pierwsza parafia nie tylko w Polsce, ale w Europie Środkowo-Wschodniej, która rozpoczęła ten sposób ewangelizacji, stając się punktem odniesienia dla kolejnych prawie 30 parafii w tej części Europy, które zmierzyły się z propozycją organicznego duszpasterstwa wspólnotowego.
Jubileuszowe uroczystości, pod przewodnictwem metropolity krakowskiego ks. kard. Stanisława Dziwisza, złączą się ze złotym jubileuszem kapłańskim ks. Władysława oraz 35-leciem jego proboszczowania. Interesujące, że ks. Władysław pomyślał, by w ramach przygotowań do święta dokonać pogłębionej duszpasterskiej analizy i diagnozy parafii, wskazującej odpowiedzialnym za duszpasterstwo, jakie wyzwania stoją przed nimi w przyszłości.
W ten sposób jubileusz nie jest końcem, ale staje się raczej początkiem nowego etapu. W związku z tym w tych dniach w Trzebini przebywał ks. Mirosław Grendus, z dyrekcji generalnej Służby Animacji Wspólnotowej (Rzym), animując kilkudniową sesję dla parafialnych współpracowników duszpasterskich. Spotkanie było okazją do pogłębionej wspólnotowej refleksji nad trudami „drogi odnowy”, przeżywanej w ciężkich czasach systemowych przemian, które szczególnie dotknęły mieszkańców miejscowości, gdzie w ostatnich dziesięcioleciach zamknięto większość dużych zakładów pracy. W tym okresie parafia, umacniania nadzieją odnowy, stała się widocznym ośrodkiem ewangelicznej odpowiedzi na aktualne wyzwania w duchu wiary i braterskiej solidarności. Uczestnicy spotkania wyrazili przekonanie, że ta mocna strona parafialnego duszpasterstwa u św. Barbary w Krystynowie warta jest kontynuacji i wysiłku, dążąc do coraz większej dojrzałości realizowanego ideału wspólnotowego Kościoła. (xm)