Menu

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Wyszukiwanie

 

Hasło:

Parafia: przez troskę o źródła do służby miłosierdzia

Spotkanie 1 – Przygotowanie w parafii przez wyjazdem do Jawidza – Rokitna  

Parafia jako wspólnota troszcząca się o źródła wiary

Wprowadzenie

Najbliższą Pielgrzymkę Parafii Ruchu dla Lepszego Świata będziemy przeżywać w parafii Jawidz – Rokitno (Archidiecezja Lubelska). Także w tym roku ugości nas wspólnota, która z środowiskiem odnowy parafialnej jest złączona od kilku lat. Proboszczem Parafii jest ks. Stanisław Kryszczuk.

Dzisiejsze spotkanie rozpoczniemy od wspólnego odmówienia modlitwy ufności: „Wierzę w Ciebie Boże żywy…”.  

1. Sytuacja: przeżywanie nawrócenia w naszych parafiach

Wszyscy pochodzimy z parafii, które włączyły się w proces odnowy, zwracając uwagę na działania i inicjatywy zdolne ożywić wspólnotowe relacje oraz odpowiedzialność wszystkich ochrzczonych za realizację misji Kościoła.

Na rozpoczęcie postarajmy się podzielić naszymi spostrzeżeniami na ten temat, odpowiadając na poniższe pytania. Postarajmy się, by każdy, choćby krótko, podzielił się swoim zdaniem, a pozostali słuchali bez komentarzy, ani polemiki:

Pomyślmy, co udało się nam najbardziej ożywić w życiu naszej parafii, odkąd rozpoczęliśmy „drogę odnowy”?

Jak to ożywienie zostało przyjęte przez większość parafian? Co akceptują łatwiej, a co trudniej?

Indywidualne opinie uczestników

Podsumowanie: Głoszenie Dobrej Nowiny przez Pana Jezusa niewątpliwie wywoływało niemałe ożywienie nie tylko w środowisku Jego uczniów, ale także wśród tłumów, które gromadziły się wokół Niego, gdziekolwiek się pojawił. Choć nie wszyscy z entuzjazmem przyjmowali wezwania Mistrza z Nazaretu, by bardziej szanować źródła wiary Narodu Wybranego, by wrócić do pierwotnej gorliwości, jaka była „na początku”.

2. Światło Słowa Bożego i Nauczania Kościoła

Wspólnoty chrześcijan od początku troszczyły się o źródła swojej duchowości poprzez wierność zasadom nowego życia według Ewangelii Pana Jezusa oraz przez wzajemną miłość, z której rodzi się odnowiony świat według Bożego zamysłu.

Wczesny Kościół, w którym dominowali Żydzi, nalegał, by, na ile to możliwe, chrzcić w płynącej wodzie. Izrael żył  między pustynią a morzem – między śmiercią z powodu braku i nadmiaru wody. Życiodajną wodą była rosa i potoki, czyli woda, która płynęła, ale nie wylewała się. To nie była stojąca woda kałuży, ani chaotyczna, groźna wola morska. To woda, która odnawia, „woda żywa”, jak strumienie łaski Bożej.

W tym kontekście należy rozumieć słowa Pana Jezusa, który przy studni obiecuje Samarytance, że sami staniemy się źródłem wody żywej. Przypomnijmy sobie to opowiadanie z Ewangelii wg św. Jana (4,1-14):

A kiedy Pan dowiedział się, że faryzeusze usłyszeli, iż Jezus pozyskuje sobie więcej uczniów i chrzci więcej niż Jan (…) opuścił Judeę i odszedł znów do Galilei. Trzeba Mu było przejść przez Samarię. Przybył więc do miasteczka samarytańskiego, zwanego Sychar (…). Było tam źródło Jakuba.
Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny. Nadeszła tam kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta dla zakupienia żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić?» Żydzi bowiem z Samarytanami unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: "Daj Mi się napić" - prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie i jego bydło?».
W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu»
.

– Czy w chrzcielnicy z naszego kościoła parafialnego widzimy parafialne źródło Jakuba? Co P. Jezus usłyszałby od nas, gdybyśmy Go tam spotkali?

– Jakie zauważamy pustynie w życiu naszej wspólnoty parafialnej, które należałoby odnowić przez tryskające źródło Bożej łaski?

Indywidualne opinie uczestników

Podsumowanie: Woda w Biblii ma bogatą symbolikę. Ogród Eden znajdował się tam, gdzie na pustyni było obfite źródło wody. Nie przypadkowo Maria Magdalena, szukając ciała Jezusa, spotyka Go jako Ogrodnika. Nowy Adam, Jezus Chrystus, nasz Ogrodnik zaprasza, byśmy spotykali Go w Galilei, czyli w naszym środowisku, gdzie z nowych źródeł łaski mają rodzić się nowe ogrody codziennego życia.

Pomódlmy się wspólnie za nas samych i za nasz Kościół parafialny, jak to zawsze czynimy w Wigilię Paschalną podczas błogosławieństwa wody, aby Pan Bóg wejrzał na swój Kościół i raczył otworzyć mu źródło Bożej łaski:

Za pasterzy Kościoła, by wytrwale troszczyli się o wspólnoty kościelne, jak ogrodnicy dbają o ogrody powierzone ich opiece, – Ciebie prosimy…

Za naszą parafię, by nigdy nie wyschło w niej źródło żywej łaski, wytrwale umacniające nadzieję odnowy naszej wspólnoty – Ciebie Prosimy...

Za nas samych, byśmy nigdy nie pozwolili sobie na zestarzenie się naszego źródła nowego życia Dziecka Bożego – Ciebie prosimy...

Spontaniczne wezwania uczestników

Na zakończenie: Ojcze nasz...

3. Potrzebne nawrócenie i odnowa w parafii

W tym roku przypominamy sobie, że 1050 lat temu zbudowano na ziemiach polskich pierwsze chrzcielnice, gdzie zaczęły się rodzić Dzieci Boże. Z czasem taka chrzcielnica została zbudowana również w naszej miejscowości.

– Czy ktoś wie, kiedy to było? Czy przy tej chrzcielnicy zrodziliśmy się jako Dzieci Boży, czy zdarzyło się to gdzieindziej?

Indywidualne opinie uczestników

Według nauczania Kościoła Sakrament Chrztu obdarza nas godnością dziecka Bożego i uzdalnia do przyjęcia wszystkich innych sakramentów i posług w Kościele.

Zastanówmy się chwilę, jak w naszej Parafii troszczymy się o dobre przeżywanie Sakramentu Chrztu Św. i czy wystarczająco potrafimy uszanować jego znaczenie.

Podzielmy się naszymi obserwacjami na temat:

– Jakie są nasze doświadczenia z przygotowanie do Sakramentu chrztu w Parafii? Co jest dobrze przeżywane, a na co warto zwrócić większą uwagę?  

Indywidualne opinie uczestników

Podsumowanie: Wzorem drogi odnowy parafialnej jest droga katechumenalna, czyli proces przygotowania dorosłych do sakramentu chrztu św. Służy to formowaniu wszystkich ochrzczonych do współodpowiedzialności za życie i misję wspólnoty parafialnej. Źródłem odnowy parafii jest zatem wiara w moc łaski Chrztu św.

Zakończenie: Przygotowanie prezentacji naszej parafii podczas Pielgrzymki

Zastanówmy się jeszcze, jak będzie wyglądać nasza prezentacja na rozpoczęcie tegorocznej Pielgrzymki. Tradycyjnie przywieziemy ze sobą: (1) znak rozpoznawczy parafii, (2) krótkie przypomnienie danych o wielkości parafii i (3) etapu na drodze odnowy, a także (4), jakie hasło wybraliśmy sobie na kolejny Rok Duszpasterski, a także (5) ile osób przyjęło chrzest w naszej Parafii w ostatnim roku. Ponadto podzielmy się świadectwem, (6) jak organizowane jest przygotowanie do chrztu w naszej Parafii.

Sprawy organizacyjne pielgrzymki, przydzielenie zadań związanych z prezentacją oraz modlitwa na zakończenie, np. Apel Jasnogórski.  

Facebook PGP

Blog Grupy światowej

Listy do Parafian

Radio Watykan

Episkopat PL

Rosary for persecuted

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
714